Ik kocht Jezus

Niet lang geleden was ik in Roemenië op een studiecongres. Op een middag een excursie naar een klein museum: een huis op de begraafplaats naast de kerk. Een priester was hier ooit begonnen om iconen op glas geschilderd te verzamelen: 3 verdiepingen vol naïve kunst, netjes geordend naar herkomsts/streek/regio. We werden verwelkomd met de traditionele gaven: slibovitch, brood en zout. Dat sterke drankje moet je in één keer doorslikken, waarbij de tranen in ogen springen. Ik herinnerde mij een Roemeense predikant, die na de omwenteling in 1991 zijn vernielde kerk terugkreeg en door zelf dit goedje stokend en verkopend genoeg geld verdiende om de kerk te laten repareren; daar stond ik: een traan door dit drankje, een glimlach over die herinnering.Wij kwamen bij een oude toonbank, hierop een aantal vers geschilderde iconen op glas. Onder naargeestig licht lag Hij daar, verloren tussen de rest, 5x10 cm op glas, Jezus met doornenkroon. Keek Hij vertwijfeld en hoopvol naar mij? Ik heb hem liefdevol meegenomen, een troostrijke plek thuis gegeven. Het leven kan soms absurd zijn: Hij kocht mij en ik kocht Hem. Die gedachte bracht mij bij een ander verhaal. Mijn vrouwe Ria  zag om de hoek een Jezus-beeld bij het afval. Triest. Wie gooit nu Jezus weg? Ze nam dat beeld mee naar huis, waar het een mooi plaatsje in een raam kreeg.  Deze grappige voorvallen laten mij nadenken wat Jezus voor mij betekent. De icoon op glas en het Christus-beeld zijn kostbare herinneringen. De persoon Jezus Christus is dat ook: visionair, revolutionair, motivator, coach, verhalenverteller, redder, messias, christus, enz. Kunstenaars hebben eeuwenlang op schilderijen, in muziek, in theaterstukken, als filmepos al die aspecten uitgebeeld. Ik lees die verhalen, opgetekend in de 4 evangelien nu al jaren en het blijft boeien.

Leen La Rivière